احساس بیگانگی دارم؛ با آن چیزی که هستم، آن چیزی که می‌خواهم باشم، آن چیزی که می‌گویند باشم. شبیه نیستم به هیچ‌کدامشان و نمی‌شناسمشان. از تمسخرها بیزارم و ابراز بیزاری را نمی‌شناسم، از سکوت بیزارم و ابراز وجود را نمی‌شناسم، از عروج بیزارم و نشستن را، به زمین چسبیدن را نمی‌شناسم. :)
درباره من
"خانه‌ای خاک‌گرفته درست وسط مغزم"شاید می‌نویسم تا خفه نشم.
*شاید دیر به دیر هم بیام.
دل نبندید، هیچ‌جایی موندنی نیستیم.
و اگه دوست داشتید موزیک رو پلی کنید-
"We are who we are when we’re alone"