گوشه اتاق

امشب کارهای زیادی انجام دادم، اتاقمو مرتب کردم، شام درست کردم، ظرفا رو شستم، ورزش کردم و خیلی درس خوندم، خیلی دقیق و متمرکزتر از وقت‌های دیگه‌ی این چند وقت که تمرکزم برای درس خوندن خیلی کم شده بود. و کارهای دیگه‌ای هم. مثل دیشب. همه‌ی اینا باید حس خوبی بده، و حس خوبی هم بهم داد اما بعد از انجام کارهام وقتی که دراز کشیدم رو تختم و هنذفری رو تو گوشم گذاشتم و پوشه‌ی آهنگ‌های همیشگیم رو پلی کردم یه خروار حس‌های مختلف توی روحم بیدار شدن، و الان همه با هم دارن فریاد میکشن و مغزم رو پر میکنن... و این حس‌های مبهمی که در هیچ شرایطی دست از سرم برنمیداره و هیچ‌جوره قابل توضیح نیست:)

موسیقی یا تلنگری برای یادآوری؟