همیشه با خودم فکر می‌کردم که نویسندگی قابل قبولی دارم و مدل نوشتنم قشنگه اما جدیدا به این نتیجه رسیدم که نه همه چیز اونطوری نیست که من تصور میکنم. مثلا اینکه هنرمندم یا نویسنده‌م یا نقاش و.. اما این القاب متعلق به من نیستن من فقط بهشون علاقه دارم و گاهی بهشون می‌پردازم . این تصورات قشنگ، روزی که به واقعیت برسم بهم ضربه خواهند زد و من اینو میفهمم و کاری ازم بر نمیاد.

*همیشه‌ی خدا هم مبهم حرف می‌زنم🤦‍♀️